ποτέ ξανά

για τους νεκρούς.

πηγή

χωρίς λόγο και λόγια

χαρακίρι το νόημα της αποχής

η αποχή ειναι χαρακιρι της δημοκρατίας.

ο έντιμος θάνατος των δημοκρατικών δικαιωμάτων.

η μοναδική πια λύση για μένα και ίσως και για πολλούς άλλους .

πότε θα ξαναψηφίσω

Θα ξαναψηφίσω όταν το να ψηφίζω θα ξαναγίνει ακριβώς αυτό που λέει ότι είναι.

Ότι δηλαδή εμπιστεύομαι μια παράταξη , συμφωνώ με την ιδεολογία της , με το πρόγραμμά της , και στηρίζω τους ανθρώπους αυτούς με την ψήφο μου και όχι μόνο, και είμαι βέβαιος ότι όπως εγώ τους ψηφίζω έτσι κι αυτοί θα σεβαστούν κατ αρχήν τον εαυτό τους και μετά και εμένα.

Θέλω να ψηφίζω έτσι όπως τρώγω γιατι μ αρέσει το φαί, όπως πίνω κρασί με τους φίλους μου γιατί μ αρέσει η παρέα τους , τους σέβομαι και τους εκτιμώ και δε τους κοροϊδεύω.

Όπως κάνω τη δουλειά μου στο σχολειό και δε ντρέπομαι , όπως περπατώ στο τόπο μου και χαιρετώ τους ανθρώπους.

Ετσι θέλω και να ψηφίζω .

Δε μπορώ λοιπόν να ψηφίσω το ένα από τα κόμματα της εξουσίας για να «τιμωρήσω» το άλλο, ή για να μη «βγει» το άλλο, ούτε τα μικρά κόμματα για να «τιμωρήσω» το δικομματισμό , ούτε ανεκδιήγητους διάφορους για να

«στείλω μήνυμα» .

Δεν αντέχω άλλο τα λεγόμενα αριστερά κόμματα να παίζουν το ρόλο των αμορτισέρ των κομμάτων εξουσίας , φροντίζοντας επιμελώς να αυξήσουν τη δύναμή τους

(τάχα «για μια δυνατή φωνή στο κοινοβούλιο») αλλά όχι τόσο ώστε να χρειαστεί να αναλάβουν ευθύνες .

Λες και η ουσία δε βρίσκεται στο να σταματήσομε το βιασμό της δημοκρατίας αλλά στο να φωνάζομε «βοήθεια την βιάζουν» με «δυνατή φωνή»

Όταν τρώγω , τρώγω για να φάω, ούτε μήνυμα στέλνω σε κανένα , ούτε διαμαρτύρομαι, ούτε τιμωρώ, ούτε τίποτα.

Τρώγω.

Όταν ξαναψηφίσω λοιπόν θέλω να ψηφίσω.

Αλλιώς , καλύτερα , νηστικός.

και όπου το βγάλει η βράση

ή που θα σάξει η δουλειά ή που θα σοχαλάσει

το μυστήριο του ανθρώπου

στο Πάτερ Χαράλαμπο

....λέγουν ότι η αληθινή τέχνη

έχει τις ρίζες της

στο μυστήριο του ανθρώπου.

Οι άνθρωποι όμως νομίζομε σαν μυστήριο

εκεινα που κρατουμε κρυφά και μυστικά 

απο τον ιδιο μας τον εαυτό .

συνήθως τοις πασι  γνωστά

κι όμως με επιμέλεια

ανομολόγητα ημίν 

Ομως το μυστήριο του ανθρώπου 

ξεκινά

όταν ο άνθρωπος δεν έχει πια μυστικά απο κανένα.

Αν δε μπορούμε λοιπόν να αντέξομε το μυστήριο του εαυτού μας 

πως θα αναπαυθούμε Πατερ Χαράλαμπε στο μυστήριο του Θεού?

ενα βιντεο που μου στείλανε

View this movie at cultureunplugged.com

ακόμα και η αμαρτία

.....

Μόνος, πολύ μόνος κι αβοήθητος είναι ο άνθρωπος σήμερα! 

Δεν έχει στήριγμα. 

Του χρειάζεται παρηγορητής.

 Ή Ρωσία χρειάζεται πάντα τα μοναστήρια και τους γεροντάδες, τους στάρετς, τους παρηγορητές... 

Αν όχι σ' αυτούς, που αλλού να καταφύγουν οι ανήσυχες και πονεμένες ψυχές μας;

 Απ' τη ζοφερή μας μοναξιά και την εγκατάλειψη δεν προέρχονται τάχα όλες οι θλίψεις, όλος ο ψυχικός μας κόπος, 
ακόμα και ή αμαρτία;

....

αντιγραφή απο το "οδοιπορικό ραβδί" του  Β. Νικηφόρωφ - Βόλγιν